Soms stel ik mezelf een doel dat helder en ambitieus is. Honderd artikelen schrijven, bijvoorbeeld. Een mooi rond getal, een streefdoel dat ergens gewicht aan geeft. Het voelt als een belofte aan mezelf, een lijn in de verte die ik koste wat kost wil halen. Maar wat gebeurt er als die lijn dichterbij komt en ik merk dat ik achterloop? Dat de tijd tikt en ik nog lang niet bij de honderd ben? Hier komt de kunst van doelen bijstellen in beeld.
Het overkomt me vaker dan ik wil toegeven: die balans tussen ambitie en realiteit. De motivatie die in het begin zo sterk was, begint te schuiven. Ik stel mijn doelen bij, probeer realistisch te blijven. Maar wat blijft er over van die initiële vurigheid wanneer ik merk dat de deadline misschien onhaalbaar is? De kunst van doelen bijstellen wordt dan een noodzaak.
Het belang van de streep
Een deadline missen, dat voelt altijd als falen. De honderd artikelen niet op tijd halen, voelt alsof ik mezelf teleurstel. Maar is dat werkelijk zo? Is het missen van de deadline het echte probleem? Of is het misschien voldoende dat ik uiteindelijk de streep haal, hoe laat dan ook? Dit is waar de kunst van doelen bijstellen van belang wordt.
Motivatie is een vreemd beestje. Aan de ene kant is het de motor die ons voortstuwt, die ons helpt om door te zetten, zelfs wanneer de weg zwaar is. Aan de andere kant kan het ons ook verlammen wanneer we merken dat onze doelen verder weg liggen dan gehoopt. Maar misschien zit de kracht van motivatie niet alleen in het halen van een specifieke deadline, maar in het feit dat we blijven bewegen. Dat we blijven schrijven, blijven proberen, blijven doorgaan. De kunst van doelen bijstellen helpt ons hierin.
De waarde van het proces
Wanneer ik nadenk over wat echt belangrijk is, kom ik steeds weer uit bij het proces. De honderd artikelen zijn een mooie mijlpaal, maar de echte waarde zit in elke zin die ik heb geschreven, in elke gedachte die ik heb uitgewerkt, in elk moment van creatie. Het is verleidelijk om alles af te meten aan dat eindpunt, maar hoe vaak vergeten we niet dat de reis minstens even belangrijk is?
Natuurlijk, de streep halen is belangrijk. Maar misschien ligt de echte betekenis niet in de perfectie van een deadline halen, maar in de imperfectie van het proberen. Het bijstellen van doelen is geen teken van falen, maar een teken van flexibiliteit, van aanpassingsvermogen. En is dat niet minstens zo waardevol? De kunst van doelen bijstellen is dan cruciaal.
Motivatie herdefiniëren
Misschien is het tijd om motivatie niet langer te zien als een rechte lijn naar een vaststaand doel, maar als een constante stroom die ons voortbeweegt, zelfs als we onderweg van richting veranderen. Het missen van een deadline betekent niet dat je hebt gefaald, het betekent alleen dat je onderweg iets hebt geleerd. Misschien zelfs iets dat belangrijker is dan het oorspronkelijke doel.
Dus ja, de honderd artikelen komen misschien later dan gepland. Maar ik blijf schrijven, en ik blijf bewegen. En uiteindelijk, wanneer ik die honderdste streep zet, zal ik weten dat de waarde niet alleen lag in dat ene moment, maar in alles wat eraan voorafging. Dit is de kunst van doelen bijstellen.
Met een warme groet,
Anna O.
